Reflecties

IMG_5034

Na de sneeuw

Overdenking Gaston Remmers, 8 januari 2026

We werden verrast door een paar dagen sneeuw. Het land stond op zijn kop, in goede en kwade zin. Inmiddels zet de dooi in; de sneeuw op het schuine dak van de overburen schuift naar beneden, nog net haakt een metertje opgehoopt nat witgoed aan de dakgoot. Het zwarte dak en dito zonnepanelen worden weer zichtbaar, de wereld wordt weer onttoverd. Het heeft iets ontluisterends.

Alsof iemand zijn onderbroek uitdoet.

IMG_5050

Alsof iemand zegt ‘en nu is het afgelopen!’. ‘Aan het werk, geen ge-woke meer, Groenland is van ons, sneeuw of geen sneeuw, en trouwens  klimaatverandering is een grap. Weg met global governance, weg met de VN, weg met internationale afspraken en samenwerking. Toedeloe en de groeten.’

Hebben we decennialang een schijnwereld opgetuigd, alleen voor het oog?

Aan alle kanten vliegen de waarschuwingen ons om de oren, de wereld zal niet meer dezelfde zijn. Smeltende sneeuw, smeltend sociaal vernis.

 

IMG_5093

Het kost moeite om beschaving op te bouwen. Het gestapelde leed kan leiden tot  inzicht, doorleefd verdriet tot verbondenheid. Dit jaar, deze maand is het 5 jaar geleden dat mijn zoon Pepijn stierf, in de coronawinter van 2021. Toen lag er dun laagje poedersneeuw, het knerspen van mijn rennende voetstappen op weg naar de plek waar hij gevonden was staat me nog goed bij. Mijn maag draaide om en ik kon me even identificeren met de wanhoop en paniek van duizenden anderen op aarde die  zoeken naar hun dierbaren onder gebombardeerde huizen en lawines van aarde en water.

 

IMG_5072

Wat hebben we geleerd sindsdien? We weten inmiddels hoe paniek voelt. Van overheidswege worden we geprept met oproepen tot noodpakketten. Wat we niet goed weten is hoe paniek en angst te houden is, hoe de pijn om de aanstaande vergruizing van ons ego en ons bestaan te dragen en een nieuwe bron te vinden die ons aanzet tot handelen. Een bron die niet op zoek is naar tekenen van hoop, naar almachtige redders in de hemel of op aarde. Een bron die gewoon doet wat nodig is, omdat het betekenis heeft. Een bron die niet uit is op winstbejag, niet uit is op glorie, maar wel vreugde kan ervaren omdat het klopt wat gedaan wordt, omdat het klopt dat het samen gedaan wordt. Omdat het klopt dat pijn gedeeld wordt.

Dat te oefenen. Dat zou 2026 waardevol maken. Doe de Loop van de Hoop.